Вежба за личен развој: третирајте се себе си како свој најдобар пријател

Кога работите во животот не одат според вашиот план, обидете се да градите однос кон себе како кон добар пријател/ка и следете ги резултатите на ваквиот пристап. Колку повеќе вежбате да се однесувате на овој начин кон себе си, толку поприродна ќе ви стане оваа навика.

Инструкции за вежбата:

Прв чекор – Потсетете се на период или ситуација кога ваш најблизок пријател/ка минувал/а низ болка, тага или животна непријатност. Запишете ги сите нешта кои би ги направиле и кажале на него/неа и забележете го тонот на гласот со кој би го направиле тоа.

  • Ситуацијата во која се наоѓа пријателот/ката:

  • Вашиот одговор:

Втор чекор – Потсетете се на период и ситуација кога вие сте се бореле. Можеби токму во моментов има нешто во вашиот живот поради кое не се чувствувате добро? Запишете што сѐ би направиле и кажале на себе си, и со каков тон на гласот би го правиле тоа.

  • Вашата ситуација:

  • Вашиот одговор:

Трет чекор – Запишете ја разликата помеѓу тоа како се поставувате кон својот најдобар пријател/ка, а како кон себе си? Ако постои значајна разлика, запрашајте се зошто е тоа така и запишете што ве води да се однесувате кон себе си другите на толку различен начин.

Четврт чекор – Најпосле, запишете како можеле да се променат нештата ако се однесувате кон себе си како што се однесувате кон свој најдобар пријател.

Целта на вежбата: преку оваа вежба се освестува дискрепанцата која постои меѓу нашиот однос кон себе си и кон другите. Исто така, преку неа се вежба сочувство кон себе си, како и однос кон себе кој не е ниту себецентричен и нарцисоиден, ниту пак води кон себе повлекување и самопонижување.

Учењето на здрава самоподдршка е вештина која е од исклучително значење за субјективната добросотојба.

Што не знам за себе, а влиjае врз моето однесување?

(0) shto-ne-znam-za-sebe-a-vlijae-vrz-moeto-odnesuvanje-sinteza.mk

Работилница за адолесценти. Истражуваме, едуцираме, учиме нови техники и методи, применуваме психотераписка работа во текот на работилницата. Целта е зголемување на свесноста за сопственото доживување и однесување.

Адолесценцијата е период на “бури и олуии”. Адолесценцијата почнува со почетокот на пубертетот и трае неколку години се додека детето не почне да живее живот на наезависна возрасна личност.

Треба да се знае дека пубертетот претставува физички и сексуален развој, а адолесценцијата опфаќа емотивен, социјален и психолошки развој.
Во интерес на адолесцентите и нивниот раст и развој почитувани ви ја најавуваме работилницата на Tема: Што не знам за себе а влиае врз моето однесување?

Возраст: од 12 до 18 години
Дата: 19.08.2019
Време: од 18:00 до 21:00h
Пријавувањето е задолжително до 18.08.2019
За сите подетални информаци информирајте се на:
тел.078/849-813 и 078/402-470
e-mail:sinteza.larisa@yahoo.com

Работилницата ја водат
Лариса С.Трајкоска-психолог-Гешталт психотерапевт, НЛП едукатор
Евгенија Петроска-психолог

Анксиозност: што претставува и како се третира?

(0) anksioznost-shto-pretstavuva-i-kako-se-tretira-sinteza.mk

Анксиозност (лат. „anxius“- загриженост) е психичка состојба за која е карактеристично јавувањето на чувства на мачнина, тежина, уплашеност, непријатност, вознемиреност, страв до степен на паника, психомоторна напнатост и внатрешен немир. За анксиозноста, исто така, е специфично што најчесто е немотивирана и не е поврзана со некој конкретен објект, настан или личност.

Кои се симптомите на акнскиозноста?

Анксиозноста физички се манифестира преку: забрзана работа на срцето, хипертензија, забрзано и плитко дишење, тремор, гастроинтестинални нарушувања, мускулна напнатост, губење на здив и чувство на гушење, болка во градите, вцрвенување и потење, чувство на слабост итн.

Психичките знаци за состојба на анксиозност се: лесно губење на трпението, потешкотии со концентрацијата, очекување на негативен исход од секоја животна ситуација, потешкотии со спиењето, опсесивност (преокупираност со некои работи), потреба за бегство или криење итн.

За разлика од состојбата на фобија или паника, на анксиозните личности не им е секогаш јасно поради што ја чувствува таа тешкотија. Анксиозните лица едноставно постојано имаат чувство на тешкотија.

Според S. Estein, анскиозноста е квалитативно различно доживување од стрвот и се јавува кога личноста не може да се соочи со опасноста. Неспособноста за справување со опасноста може да се јави и поради непрепознавање на изворот на опасност.

Анксиозноста како состојба и како особина на личноста

Резултатите од спроведените истражувања покажале дека веројатноста за појава на анксиозност зависи од самата личност, ситуацијата и видот на анксиозниот одговор.

Ансксиозноста како состојба е посебно доживување во специфична ситуација и специфично време. Оваа состојба може да се опише како состојба на возбуденост, напнатост, чувства на непријатност и загриженост која се јавува во одредени можни ситуации, како нивна последователност или пак со замислување и антиципирање на такви ситуации.

Од друга страна, анксиозноста како црта на личност е релативно трајна особина или диспозиција да се биде анксиозен/на во многу различни ситуации.

Третман на анксиозноста

Со цел подобрување на квалитетот на живеење на анксиозната личност, се нудат соодветни професионални третмани. Притоа, исклучително важно е раното препознавање на анксиозноста и соодветен третман. Професионалното третирање во раните фази помага да се спречат некои потешки последици како што е депресија, злоупотреба на алкохол, психотропни супстанци и друго.

Доколку често чувствувате потрешкотии карактеристични за анаксиозната кои ви го нарушуваат секојдневното функционирање, најдобро е да се обратите кај професионалец за ментално здравје. Постојат бројни психотераписки пристапи како гешталт терапија, когнитивно-бихевиорална терапија, семејна терапија и други кои може да ви помогнат да ја надминете анксиозната состојба. По потреба, според проценката на професионалното лице во тртманот може да се вклучи и фармакотерапија, односно употреба анксиолитици и антидепресиви.