Чувство на осаменост во изолација: како да се справиме?

(0) osamenost-vo-izolacija-kako-da-se-spravime-sinteza.mk

Осаменоста е субјективно чувство на неповрзаност, да се биде неразбран од другите, како и неможност за споделување на значајни чувства и размислувања.

Осаменоста и социјалната изолацијата не се нужно поврзани. Сепак, за некои, изолацијата може да биде подлога/тригер за јавување на чувство на осаменост.

Може да бидеме во голема група на луѓе и пак да се чувствуаме осамено. Од друга страна, некој може да си биде друштво сам на себе и пак да не се чувствува осамено, особено кога тоа е личен избор и личноста има некаков психолошки бенефит од тоа.

Осаменост и опозит на осаменост

Ако можме да наведеме опозиција/поларитет за осаменоста, тоа би било сочувството и разборањето за другиот кој е поразличен од мене, на едно длабоко ниво. Со други зборови – да разбереме и да се бидеме разбрани, да слушнеме и да бидеме слушнати, да се произнесеме со својата несовршеност и ранливост и да не судиме и бидеме осудени за тоа. Сето ова звучи како една утопија на психолошко ниво, меѓутоа, ако не комплетната реализација, тогаш ваквиот стремеж е она што прави огромна разлика во меѓучовечките односи.

Секој во текот на животот, во помала или поголема мера искусил што значи да се биде во состојба на осаменост. Иронично, луѓето најосамено се чувствуваат во партнерство или социјални групи, во случај кога тие конекции не се исполнувачки и квалитетни. За една личноста да не се чувствува осамено во некој однос, потребно е, во односот да има простор да биде автентична, отворена за својата ранлвост и препознаена и прифатена таква каква што е. Колку повеќе се култивира ваква подлога за развивање однос, толку односот е посполнувачки, уникатен и квалитетен.

Осаменоста, во контекст на изолирањето, може да направи да се повлечеме во себе уште повеќе, утврдувајќи ги негетивните дисторзии кои ги имаме за сликата за себе. Изречените препораки за социјална изолација, може да ја потенцира оваа повлеченост во осаменост уште повеќе. Во таа смисла, посегнувањето по контакт и алтруизам се многу значајни. Алтруизмот во голема мера е дел од третманот за депресија, пострауматско нарушување и други ментални растројства. Преку занимавањето со нашто надвор од себе, на начин кој е значаен за другите, си помагаме и на себе.

Препораката за намалување на чувството на осаменост е да го пронајдеме и негуваме она што е значајно за нас. Нешто што ни дава смисла, како во односот со себе, со другите, така и во односот со светот. Тоа може да биде преку значајни разговори или активности со драга личност, занимавање со фотографија, музика, наука, градинарство… било што, за нас автентично, што ни дава чувство на исполнетост. На тој начин, му даваме вредност на нашето секојдневие, му даваме вредност на нашиот живот. Притоа, тоа не е нешто што се постигнува и одржува еднаш засекогаш. Ваквиот стил и пристап е нешто што се негува секојдневно и се усовршува.

Љубов, зависност и слобода во партнерски и семејни односи

(0) ljubov-zavisnost-i-sloboda-sinteza.mk

Искуствено едукативна работилница за љубовта, зависноста и слободата во односот кон себе, кон другите и во партнерството, од перспектива на гешталт психотерапија.

Постои суштинска разлика помеѓу претставата за љубов и љубовта како умеење. Најголем број на љубовни проблеми и страдања призлегуваат од претставата на личноста за љубовта, која влијае и го креира нејзиното однесување во односите со другите.

Љубовта не е објективна појава или предмет, таа е субјективна состојба која се објективизира низ постапките кон личноста која е објект на љубовта, водена од субјективната претстава за љубовта. Претставата за љубов е формирана од верувањата за љубовта создадени низ искуството, од кои некои се дисфункционални и предизвикуваат проблеми, фрустрации и незадоволство во односот кон себе и другите.

Љубовта е умеење како и секое друго умеење. Љубовта е способност за давање кое е во зависна релација со степенот на развој на карактерот на личноста. Љубовта е постигнување на доминантна продуктивна ориентација. Во таква ориентација, личноста ги има надминато зависноста, нарцистичката семоќност, желбата да се експлоатираат другите, да се приграбува. Љубовта е верба во сопствените сили, храброст да се потпреме врз сопствената моќ во постигнувањето на сопствените цели. Љубовта е дете на слободата.

Цели на работилницата:

Преку искуствено едукативна работа да се дојде до сопствената претстава за љубов; да се истражи какво е значењето на претставата за љубов; како таа влијае во обликувањето и размислувањето за љубовта, љубовните чувства и индивидуалното однесување во односот кон себе и другите; постигување на увид за постоење на отпор и застој во овој процес, како и насоки за развој на стратегии за справување со нив.

Истражуваме и осознаваме кои се фазите низ кои минуваме од зависна приврзаност до зрела љубов.

Во делото „Уметноста на љубовта“ од Ерих Фром, зрела љубов е соединување под услов личноста да го зачува сопствениот интегритет и сопствената индивидуалност. Љубовта е активна сила на човект, сила што ги пробива ѕидовите кои го раздвојуваат човекот од неговите ближни и го соединува со другите. Љубовта и помага на личноста да го надмине чувството на осаменост и одвоеност, а сепак да и допушти да биде своја и да ја зачува автентичноста. Во љубовта се случува парадоксот две личности да станат едно, а сепак да останат двајца.

Работилницата ја водат:
Лариса С.Трајкоска – психолог, Гешталт психотерапевт,
НЛП едукатор
Ирина Николовска – психолог, интегративен и гешталт советник

Датум: 04.12.2019
Место: Јавна соба, 50-та Дивизија 22 – Скопје
Време: од 18:00 до 21:00 часот
Цена за пријавување и уплати на учесниците до 30.11.2019: 1200 ден.
Цена за пријавување и уплати на учесниците од 01.12.2019: 1500 ден.

☎ Пријавете се и потврдете го вашето присуство на
тел.078/402-470 и 078/984-262 или на
e-mail: sinteza.larisa@yahoo.com

За сите подетални информации слободно контактирајте нè.

Искуствено-едукативна работилница за стилови на семејно контактирање

(0) stilovi-na-semejno-kontaktiranje-sinteza.mk

Работилницата е наменета за сите кои што сакаат да ги осознаат стиловите на контактирање во семејниот систем, од перспектива на гешталт терапија.

Што добивате за себе од оваа работилница?

Истражуваме!!!
⇨Како во семејството се одвива процесот на контактирање?
⇨Како се одвива процесот на спојување?
⇨Како се одвива процесот на одвојување?

Запознавањето со стиловите на контактирање во семејниот систем е важно за да се осознае и освести како се комуницира во семејството и како тоа влијае врз растот и развојот на поединците кои се дел од него. Со зголемување на свесноста добиваме увид каде имаме застој и потреба од промена. Промените може да ги направиме и интегрираме во било кој дел од животниот циклус, сè со цел подобрување на квалитетот на живеењето.

Селфот на детето е всушност селф на семејството.

Селфот се менува во текот на времето низ процесот на развој т.е низ развојните фази на поединецот. Така постои разлика на селфот на детето и селфот на адолесцентот. Корените за развојот на селфот кај детето/адолесцентот треба да се побараат во семејството.

Семејството е основен систем во кој единката расте и се развива, во него детето учи како да го организира своето лично искуство и да се служи со своето искуство во интеракција со другите.

Работилницата ја водат
Лариса С.Трајкоска – психолог, Гешталт психотерапевт,
НЛП едукатор
Ирина Николовска – психолог, интегративен и гешталт советник

Дата: 23.10.2019
Место: Јавна соба, 50-та Дивизија 22 – Скопје
Време:од 18:00 до 21:00 часот
Цена за пријавување и уплати на учесниците до 20.10.2019: 1200 ден.
Цена за пријавување и уплати на учесниците од 21.10.2019: 1500 ден.

☎ Пријавете се и потврдете го вашето присуство на
тел.078/402-470 и 078/984-262 или на
e-mail:sinteza.larisa@yahoo.com

За сите подетални информации слободно контактирајте нè.